فيلم «آخرين موج» به كارگرداني پيتر وير موضوع فراموش بوميهاي استراليا را دستمايه روايت وحشت و رازآلود خود قرار مي دهد تا سنت فراموش قبيله اي مهجور و متلاشي شده را به تصوير كشد، فیلم در پس روایت متافیزیک خود می کوشد تصویر و رویا را جایگزین وسیله ارتباطی مفقود مردمی نابود شده کند. مردماني كه حتي از زبان محرومند و همانطور كه بيننده غير استراليايي بخوبي حس مي كند، بخشي از مردم شهرند كه نه ديده مي شوند و نه تكلم مي كنند... اين چند بازمانده غریب مردم زيرزمينند. مردمي كه براي حفظ زبان و آيين اجدادي ناگزيرند كه به فاضلابها و شكافهاي مخوف زير زميني پناه برند... در اين ميان مردي سفيد پوست كه وكيل مالياتي موفقي است در حقیقت صاحب قدرت روحي فوق العاده ايست كه او را با دنياي خواب بوميان ابوريژيني (اصطلاحي كه بوميان اوليه استراليا داده شده است) متصل كرده، وكيل بياد مي آورد كه از كودكي خوابهاي عجيبي مي ديده، و حالا خوابها تكرار مي شوند، خوابهايي كه چندان خواب هم نيستند، بل بصيرتي آخرالزماني اند كه قدرت پيشگويي حوادث غريب به او مي دهند، اما كم كم مي فهمد كه نه تنها پيشگويي از آن اوست، بل كه باران سياه – كه بشكل نماديني با سياهي پوست بوميان هم آوا شده – بخاطر حضور او و قدرت مخرب پيشگويي اوست. در آخر داستان وكيل پي به اسرار قبيله بومي مي برد و هم اوست كه «شمن» بازمانده قبيله ابوريژني و جادوگر قبيله را با سنگ سياه طلسم مي كشد و سرانجام آخرين و مخوف ترين پيشگويي زمان – آخرين و بزرگترين موج – را در رويا مي بيند. داستان پاياني غريب و ناتمام دارد. و ناگفته ها در برابر گفته ها انبوه مي نمايد.
تصاویری از فیلم سینمایی «آخرین موج» به کارگردانی پیتر ویر به سال ۱۹۹۷:
